Doel van ‘Kapitein Coke’

Tijdens het schrijven van mijn boek ‘Kapitein Coke’ ben ik eens goed in de spiegel gaan kijken en gaan nadenken over de gevolgen van mijn activiteiten als smokkelaar. Het is natuurlijk moeilijk om jezelf te confronteren met de harde realiteit dat ook vele levens geruïneerd worden ten gevolge van de drugs die ik getransporteerd heb. Ik heb mijzelf dan ook jarenlang verscholen achter de gedachte dat ik zelf nooit drugs verkocht heb en maar een pakezel ben van de organisaties achter deze transporten. Er is ook niemand gedwongen tot het nemen van drugs, deze beslissing neem je zelf. 

Tijdens mijn detentie hier in Brazilië ben ik daar echter anders over gaan denken. Hier zie je de harde realiteit dagelijks terugkeren doordat jongeren opgroeien in armoede en daardoor in de criminaliteit terecht komen. Kinderen worden niet gedwongen tot het nemen van drugs, maar doordat ze in een omgeving opgroeien waar drugs, geweld en criminaliteit het dagelijkse leven zijn, nemen ze dit voor normaal. Ze weten immers niet beter. Het is ongelooflijk hoe een grote impact dit heeft op hele jonge levens en waardoor levens uit andere bevolkingsgroepen geruïneerd worden door de gevolgen van het geweld en criminaliteit wat dat met zich mee brengt. Hier in Brazilië zie je daar heel duidelijk de gevolgen van. Het geweld op straat is onbeschrijfelijk, op de televisie zijn dagelijks zeer gewelddadige overvallen op burgers. Ik ken geen Braziliaan die nog nooit is overvallen of indirect met zo een overval geconfronteerd is. 

In Nederland kennen wij dit extreme geweld niet, maar ik ben overtuigd dat de gevolgen in Nederland op kleinere schaal identiek zijn. Jongeren die opgroeien in een omgeving met drugs of geweld nemen dit voor normaal. Dit allemaal in ogenschouw genomen heeft mij doen besluiten om van mijn ervaringen te leren en te kijken wat ik kan doen om jongeren te behoeden voor zo een leven. 

Mijn verdiensten uit het boek zullen daarom worden gebruikt om te proberen te voorkomen dat jongeren een crimineel pad inslaan. 20% wordt aan Unicef geschonken om kinderen een kans te geven op te groeien in een veilige omgeving.
Met het restant van de verdiensten zal ik een programma opstarten om samen met probleemjongeren te gaan zeilen. Ik zal een aantal weken per jaar groepjes probleemjongeren aan boord nemen om deze het zeilen bij te brengen. Tijdens deze tochten zal ik ze vertellen over mijn leven als smokkelaar maar vooral confronteren met de harde werkelijkheid van de gevolgen hiervan. Ik zal ze uitgebreid laten zien wat het is om te overleven in een gevaarlijke gevangenis zoals hier in Brazilië.

In de wintermaanden wil ik kijken of scholen geïnteresseerd zijn in mijn verhaal, en of ik daar met lezingen kinderen kan voorlichten. 

In mijn boek ‘Kapitein Coke II’ zal ik uitgebreid in gaan op de omstandigheden van de gevangenis en de impact op familie en vrienden. De andere kant van het grote avontuur is namelijk heel beangstigend en maakt heel veel stuk, ik hoop dan ook dat mijn verhaal volwassenen en kinderen doet inzien een ander leven te kiezen. Ook zullen de verdiensten van ‘Kapitein Coke II’ gebruikt worden in het project om te gaan zeilen met probleemjongeren.

Het doel van ‘Kapitein Coke’ is om mijn leven een positieve draai te geven, maar vooral te kijken wat ik kan doen om anderen te behoeden van zo een leven.

Raymond K.